Wilte & Mary

Hier verblijven we voor een deel van de tijd, die we nog hebben, in afwachting van onze terugreis. Het is hier heel aangenaam, behulpzaam personeel, lekker eten, midden in de natuur. Maar er is hier niet zoveel te doen. Een loopje naar het dorp, eerst met een bootje de rivier over, een kopje koffie (met worteltaart) bij Justin Aj, een marma ayurvedische massage bij Aby, een tochtje met een bootje door de Backwaters, hier en daar een praatje, vooral met Fransen. Het belangrijkste onderwerp is inmiddels: “wanneer ga jij terug?” en “heb je een rechtstreeks ticket van Delhi naar Amsterdam of Parijs?” Dat hadden we ons 2 weken geleden nog niet kunnen voorstellen. We gingen van Munnar nog weer een paar dagen naar Mararibeach, om Mary haar verstuikte voet nog wat rust te geven.We gingen weer naar Sophy Villa, bezochten het strand en Fisherman Cafe en speelden UNO met Sanjuh, de beeldige 18-jarige zoon van de familie. We kregen woorden met onze buurman, een Canadees, die rookte. Toen we meldden dat we de rook niet zo prettig vonden, zei hij dat we “gebrainwashed” waren. Toen heb ik hem verteld wat ik van hem vond en hebben we elkaar verder genegeerd. Het was een merkwaardige man. En….. Ann kwam ons vanuit Munnar achterna gereisd! Deze 81- jarige  Californische dame combineerde een enorme heuppartij met een nog groter spreekvermogen. Kortom, ze praatte zoveel, dat onze oren ervan tuitten. Ze wist veel, was ook heel bereisd, was docent Verpleegkunde geweest en heeft Mary de kunst van het zwachtelen bijgebracht. Nou ja, het was ook wel gezellig. Toen gingen we voor de terugreis naar Kochi. Dat verhaal kennen jullie inmiddels van het vorige blog