We zijn vandaag aangekomen in Marari beach, in homestay Marari Sophie Villa, nog geen uur rijden met de taxi. Omdat we niet terecht konden in Green Villas, het luxe kleine resort van Suresh en Sulekha, hebben we via Booking.com het guesthouse met de hoogste waardering geboekt (een 10). De zeer vriendelijke familie verhuurt 2 kamers achter hun huis in de tuin en het moet gezegd: de reviews overdrijven niet. Bovendien koken ze ook nog eens verrukkelijk. Vanavond hebben we met Niels en Theresia, die in de andere kamer verblijven, en een Zweedse, Kitty, in de tuin gegeten en onze reiservaringen gedeeld.Vanmiddag hebben we langs de zee gewandeld. Er waren geen grote golven, dus morgen kunnen we gaan zwemmen.
Het Farmhouse lijkt alweer ver weg. Terwijl we vanmorgen pas, en nogal emotioneel, afscheid hebben genomen van Eby en Discha, de eigenaren, en van Babu, Kumar en Ronto, die al het werk doen. Vooral met Ronto, een jongeman uit Assam, hebben we wel vijf keer geknuffeld, hij had het een beetje te kwaad met ons vertrek. En natuurlijk van Sekhar en Sujata, met wie we drie dagen samen waren. Sekhar stapte huilend in de taxi, wij hielden het nauwelijks droog.
Het waren memorabele dagen. We hebben aangename dingen gedaan, zoals een kookcursus en lopen naar het strand dwars door het vogelreservaat (veel te ver). We kwamen er al gauw achter dat ze, 65 en 63 jaar, in hun doen en laten veel ouder waren dan wij. Verder verbaasden ze ons door merkwaardige Indiase gewoonten en tenslotte, niet onbelangrijk voor de sfeer. bleek Sujata een naar, egocentrisch mens te zijn. Ze deed vaak alsof ze er niet bij hoorde, zei niks, vroeg niks, gaf alleen antwoord als je iets vroeg. Kortom, iemand vol frustraties en problemen. En Sekhar deed z’n best om de vrede te bewaren. We hadden haar in het verleden altijd maar kort meegemaakt, maar nu werd veel duidelijk. Lang geleden al had Sekhar mij een keer gebeld met de medeling dat hij wilde gaan scheiden. Maar er waren obstakels: zijn dochter Aloha zou hem vermoorden en zijn heimelijke liefde Laila wilde haar man niet verlaten omdat hij ziek was. Wat ik ervan vond. Ik vond er niets van, kiezen is verliezen, hij moest zelf de knoop doorhakken. Toen ik jaren later Sekhar herinnerde aan dat telefoontje, wilde hij er niet over praten. Maar nu werd alles duidelijk. Vanmorgen zaten we alleen met Sujata aan tafel. Ze had net een massage sessie met Eby gehad, die haar problemen en blokkeringen had ontrafeld. Hij had haar op het hart gedrukt om positiever, minder egoïstisch te zijn en te gaan mediteren. (Dit bleek pas later toen we met Eby spraken). Wij zagen onze kans schoon om haar te melden wat we van haar en haar gedrag vonden. Ze hoorde het aan, zei: zo ben ik nu eenmaal, ik vond het hier heel leuk. We hebben haar voorgehouden anders met Sekhar om te gaan. En we hebben toch nog tamelijk hartelijk afscheid van haar genomen. En ook van een aangedane Sekhar. Zouden deze 3 dagen een beetje louterend hebben gewerkt? We hopen het voor hen
Nou ja, wie wil dit nu weten? Onze excuses, maar het hield ons nogal bezig de afgelopen dagen……
