We hebben hier snel onze draai gevonden. De taxirit hiernaartoe was al een genoegen. Eerst door rijstvelden en hoger door velden met ananasplanten en bananenbomen. Ook waren er veel rubberplantages, we hebben gezien hoe de rubbermelk werd geoogst. Als laatste reden we door theeplantages, altijd een mooi gezicht hoe de thee struiken de heuveltoppen bedekken. Vrijdag hebben we meteen onze favoriete wandeling naar het kruis van de Syrisch orthodoxe kerk gemaakt. Je hebt daar een prachtig uitzicht over het dal, het wemelde er van jeeps met toeristen, wij waren de enige (n, gekken) die er naartoe wandelden. Een paar keer werd ons een lift aangeboden, we hadden moeite om uit te leggen dat niet alleen het kruis ons doel was, maar ook het lopen er naar toe. Halverwege hadden we weer koffie gedronken in het superdure hotel Poetree, inclusief foto’s op de rooftop door de manager (Suresh). Toen we de koffie, met heerlijke zelfgebakken koekjes, wilden betalen, leverde dit problemen op. Uiteindelijk zei de ober dat het ” non chargeable”, was, dus gratis.
Kumily ligt op de grens van Kerala en Tamil Nadu. Als je de slagboom passeert, ga je via nogal wat haarspeldbochten, stijl naar beneden. Zondag hebben we dat met de bus gedaan, met bestemming Gudalur, het eerste dorp dat je tegenkomt. We raakten verzeild in een kleine tempel gewijd aan de godin Narayani. Een priester was net begonnen met een ceremonie. Narayani/ het beeld werd voortdurend begoten met water, daarna met kokosmelk en olie. Aan het oog onttrokken door een doek, werd ze vervolgens mooi aangekleed en behangen met bloemenkransen. Toen het doek werd weggehaald, ontstond er een oorverdovend gebel en (mechanisch) tromgeroffel om haar verschijning te vieren. We waren inmiddels in het groepje “gelovigen” opgenomen en ondergingen alle zegeningen met water, vuur, een soort helm en grijs poeder. Aan het eind kregen we op een bananenblad mierzoete kleefrijst te eten, die we man/vrouwmoedig met de vingers naar binnen hebben gewerkt. Toch wel een beetje onder de indruk maakten we een wandeling door het dorp. Ergens was een familiefeest waarvoor we ook werden uitgenodigd, maar dat was wat teveel van het goede.We wilden ook nog naar twee wijngaarden, een paar kilometer verder. Op zondag bleek het daar heel druk, kennelijk een uitje voor veel mensen, fotograferen, proeven eventueel een flesje kopen. Nou voor ons hoefde dat niet, de wijn was een soort veredeld bocht.
Als ik zo uitwijd kan ik niet lang niet alles beschrijven wat we doen.
En ik had nog zoveel willen vertellen:
Over onze fijne homestay Greenview, mooie schone kamer, prima bed, heerlijk balkon. Aan het eind van de middag zaten we daar vaak in de door de bomen gefilterde zon. Soms werden we verrast door bijzondere beesten: een tiental zwarte apen met bruinblonde kuiven of een reuzen eekhoorn.
Suresh had ons aangeraden het restaurantje Gokul, pure veg, te proberen. Ze serveren er echt Indiaas eten en er zouden alleen Indiërs komen. Nou, mooi niet: door de goede recenties zaten er toch veel toeristen. We hebben er uiteindelijk 5 keer gegeten, de thali was ons favoriete gerecht.
Verder was er nog een akkefietje dat mij het nodige aan energie kostte. We kennen al jaren een familie uit Kashmir die het Tribal Art Emporum exploiteert. We maken er een praatje, drinken thee, bekijken hun handel. We besloten wat sierraden te kopen, maar de oude vader, die ons hielp, kon niet met het kaartapparaat overweg. Dus werden we meegetroond naar een neef aan de overkant. Die was erg aan het hannessen, hij bracht ons een nul teveel in rekening. Erg stom van mij dat ik het niet goed controleerde, het resultaat was dat er meer dan 700 euro van mijn rekening werd afgeschreven. Ik weet nog steeds niet of het met opzet of per ongeluk gebeurde, volgens Jossy Elias met opzet. Zie in India dat geld maar eens terug te krijgen…Uiteindelijk is het wel gelukt!! Ik controleer in het vervolg elke kaarbetaling wel drie keer!