Een drukke badplaats in het Zuiden. Allang door buitenlandse reizigers ontdekt, maar nu ook meer en meer door Indiërs. Varkala ligt hoog op een klif, via een steile trap bereik je het strand. Vanmorgen hebben we een paar uur op het strand gezeten. En in zee is het zaak de hoge golven te weerstaan, van echt zwemmen is geen sprake. Langs de rand van de klif loopt een smalle boulevard met winkeltjes, massagesalons en eettenten. Wij verblijven een paar dagen in een soort bamboehut, voorzien van alle luxe en 25 meter van de boulevard: Kerala Bamboo House. Vanmiddag kregen we bezoek van Toos en Henk, die ergens landinwaarts in een luxe hotel zitten. Ze vonden het hier veel gezelliger, we hebben gegeten, gedronken en gebridged in de German Bakery. Ze hebben daar ook heerlijke cappuccino. Morgen komen ze opnieuw op bezoek. Wij genieten nog na van ons verblijf in Sophy Villa in Mararibeach. Zat ik aan de eettafel, komt Sanju iets brengen, aait over mijn hoofd en geeft er een kusje op. Zoiets doe je toch niet als 18 jarige? Hij wel! En toen we zeiden dat we ’s ochtends Puri bagi zo lekker vonden, maakte Sophy dat de volgende ochtend. Ze had ze nog nooit eerder gemaakt. Je eet ze met een mix van aardappelen, wortelen en uien. Maar door de te hete olie waren de Puri een soort knapperige pappadums geworden. Who cares? We hebben als review een 10 gegeven, zoals ook al onze voorgangers. We genieten ook nog na van ons bezoek aan Amma’s Ashram. Je geloofd soms je oren en ogen niet, er gebeurt van alles. Er wonen 3000 mensen in 3 hoge woontorens en veel bijgebouwen, waarvan 1100 buitenlanders, 800 permanent en 300 bezoekers. De eerste avond kregen we meteen een hug van Amma tijdens Darshan. Verder worden er in de grote hal meditatie bijeenkomsten gehouden onder leiding van Amma en er worden ook uitgebreid liederen gezongen in het Malayalam. Ze gaan over het vinden van het juweel in je zelf, maar je ego staat je steeds in de weg. Over een schip dat op weg is naar mooi weer, maar steeds in slecht weer terecht komt omdat je jezelf in de weg staat, over verering en overgave aan Shiva, Krishna, Ganesha en The Mother. Negen jaar geleden hadden we dit alles ook al meegemaakt. We vonden Amma duidelijk ouder geworden. ze is 73, minder sprankelend en energiek. Toen we dit bespraken met een Belgische volgelinge, met een mooie roze bril op. ontkende ze dat. Ze zei verder dat Amma er zelf voor gekozen had om ouder te worden (met alle gebreken van dien). Ze had er ook voor kunnen kiezen om jong te blijven! We hebben geprobeerd zo neutraal mogelijk te kijken, want ja…. We voelden ons toch al een beetje zweven. Gisteravond liepen we langs de smalle boulevard, wordt Mary plotseling uitgebreid gehugged door een Duitse dame, daarna was ik aan de beurt. Het bleek dat we elkaar even kort gesproken hadden in Mattindia. Daarna kwamen we 2 Ierse dames tegen: zelfde laken en pak! Kenden we vluchtig uit de Ashram. Komen we ooit nog terug op aarde?
Wilte & Mary
India reizen
India 2025